خرید بازی کامپیوتر Echoes Of The End PC

پژواک‌های پایان (Echoes of the End) یک بازی اکشن-ماجراجویی سوم شخص است که در سال ۲۰۲۵ توسط Myrkur Games توسعه یافته و توسط Deep Silver منتشر شده است. این بازی در ۱۲ آگوست ۲۰۲۵ برای ویندوز، ایکس باکس سری X/S و پلی استیشن ۵ منتشر شد.

بازی‌های ویدیویی وجود دارند که با کمال فنی خود مجذوب می‌شوند و برخی دیگر با جسارت خود، علیرغم نقص‌هایشان، تحت تأثیر قرار می‌دهند. Echoes of the End، که توسط تیم ایسلندی Myrkur Games توسعه یافته و توسط Deep Silver منتشر شده است، بدون شک به دسته دوم تعلق دارد. این عنوانی است که کاملاً مظهر چیزی است که بسیاری از طرفداران آن را Euro jank می‌نامند.

 ترکیبی از خلاقیت و نقص معمول برخی از بازی‌های اروپایی که اغلب توسط استودیوهای کوچک با بودجه محدود توسعه داده می‌شوند. این یک اصطلاح تحقیرآمیز نیست؛ در واقع، برای بسیاری، مترادف با اصالت و شخصیت است. یک بازی Euro jank اثری است که می‌تواند با ایده‌های مبتکرانه شگفت‌زده کند، شما را با اشکالات و انیمیشن‌های ناشیانه لبخند بزند و در عین حال دقیقاً به دلیل "شخصیت کج" خود، تأثیر ماندگاری بر جای بگذارد.

زمینه تولید از قبل به خودی خود جالب است: اغلب یک بازی ویدیویی از ایسلند، کشوری که بیشتر به خاطر مناظر دیدنی‌اش شناخته می‌شود تا صحنه بازی‌اش، نمی‌بینید. به استثنای EVE Online، عناوین ایسلندی زیادی برای مقایسه وجود ندارد. بنابراین، بازی Echoes of the End وارد یک محیط کم‌جمعیت می‌شود و هدف آن ارائه یک تجربه روایی قوی و گیم‌پلی ماجراجویانه سوم شخص است.

تریلر بازی Echoes Of The End کامپیوتر

 این محیط که همیشه مورد علاقه توسعه‌دهندگان مستقل بوده، ترکیبی پساآخرالزمانی از فانتزی و قبیله‌گرایی است، زمینه‌ای حاصلخیز برای خلق دنیایی جذاب بدون توسل به شهرهای بزرگ جهان‌باز یا سیستم‌های هوش مصنوعی گران‌قیمت.

با پیشرفت فناوری و در دسترس قرار گرفتن ابزارهایی مانند Unreal Engine 5، ساخت محصولات پیچیده، حتی برای تیم‌های کوچک‌تر، آسان‌تر می‌شود، همانطور که چند ماه پیش با Clair Obscur Expedition 33 PC دیدیم .

 اتفاق مشابهی برای Echoes of the End افتاد، که اگرچه کاملاً به اوج بازی نقش‌آفرینی استودیوی فرانسوی Sandfall Interactive نرسید، اما همچنان محصولی جالب بود، به خصوص با توجه به قیمت بودجه‌ای که از زمان عرضه ارائه شد. بیایید دریابیم که چرا، با وجود برخی نقص‌های آشکار، اولین اثر Myrkur Games سرگرم‌کننده بود.

یک ایسلند فانتزی

وقایع Echoes of the End در پادشاهی Aema رخ می‌دهد، جایی که نتایج یک درگیری طولانی و خونین بین دو جناح به وضوح قابل مشاهده است و منجر به تولد یک امپراتوری در یک طرف و ایجاد روستاهای کوچک پنهان در جنگل در طرف دیگر می‌شود. ما بخشی از این گروه مطرود هستیم، اما مطمئناً انسان معمولی نیستیم: شخصیت اصلی داستان، به نام رین، در واقع یک وستیج (Vestige) است، اصطلاحی که به افرادی با قدرت‌های باورنکردنی اما بسیار دشوار برای کنترل اشاره دارد، به طوری که این شخصیت‌ها حتی توسط عزیزانشان نیز ترس دارند.

ماجراجویی‌های رین در طول گشت‌زنی در جنگل به همراه برادرش آغاز می‌شود که به بدترین شکل ممکن به پایان می‌رسد: امپراتوری رقیب برای به دست آوردن کنترل ایجیس (Aegis)، ساختارهای کریستالی عظیمی که جادوی آنها به عنوان منبع انرژی عمل می‌کند و بنابراین توسط هر کسی که قدرت جذب آنها را دارد، مانند وستیج‌ها، مورد طمع قرار می‌گیرد، فراتر از مرزهای خود رفته است. 

 دقیقاً در اینجا است که شخصیت اصلی داستان خود را رو در رو با دشمنی بسیار قدرتمندتر از خود می‌بیند که موفق می‌شود او را ناتوان کند و برادرش کور (Cor) را بدزدد. بدین ترتیب سفری طولانی برای یافتن پسر آغاز می‌شود که در طی آن جنگجوی ما تنها نخواهد بود. در کنار او، آبرام فینلی، محققی از دوردست‌ها را خواهیم یافت که رابطه آنها در ابتدا پرتنش است، اما با هر چالشی تمایل به نرم شدن دارد.

 تمام پویایی‌های مرتبط با رابطه‌ی این دو، حتی ذره‌ای هم از روابط بین کریتوس و آترئوس در خدای جنگ اول، بخشی از حماسه‌ی نورس، الهام نگرفته‌اند. حتی ترفند قایق را هم می‌بینیم که در چند مورد ظاهر می‌شود و در آن مرد سعی می‌کند دقیقاً مانند عنوان اصلی، حکایتی تعریف کند یا حداقل با دختر گپ بزند.

 فقط جای تاسف است که، در حالی که برخی از ایده‌ها جالب هستند، روایت و خود شخصیت‌ها برای درگیر کردن بازیکن که خود را در معرض وقایع می‌بیند، بدون اینکه به آن شخصیت‌ها وابسته شود یا کنجکاو باشد که ببیند داستان به کجا می‌رود، تقلا می‌کنند (فکر می‌کنیم وجود کور را در نقطه‌ی خاصی از ماجراجویی فراموش کرده‌ایم)، که پیچش‌های داستانی بسیار کمی نیز دارد که همگی بیش از حد قابل پیش‌بینی هستند. این بدان معنا نیست که هیچ دلیلی وجود ندارد که چرا بازی Echoes of the End از ابتدا تا انتها لذت‌بخش باشد، اما داستان قطعاً یکی از آنها نیست.

 سیستم مبارزه و پیشرفت

صحبت از گیم‌پلی شد، Echoes of the End یک بازی اکشن-ماجراجویی نسبتاً خطی است که تعامل مداومی بین مبارزه و معماها دارد. همانطور که ممکن است تصور کنید، سیستم مبارزه در این بازی از شرکت Myrkur Games، استفاده از تنها سلاح شخصیت اصلی - شمشیر - را با مجموعه‌ای از قدرت‌ها که عمدتاً شامل تله‌کینزی می‌شود، از جمله توانایی ایجاد انفجار یا قفل کردن روی اهداف و پرتاب آنها به سمت صخره یا علیه متحدان خود، ترکیب می‌کند.

با این حال، جای تاسف است که سیستم مبارزه، اگرچه لذت‌بخش است، اما نقص‌هایی دارد. یکی از مشکلات مهم، نبود لغو است: به طور خلاصه، هر عملی را نمی‌توان به هیچ وجه لغو کرد و قبل از اینکه بتوانید دفع حمله یا جاخالی دادن را فعال کنید، باید منتظر بمانید تا انیمیشن اسلش تمام شود. 

از آنجایی که دفع حمله و جاخالی دادن دو مکانیک فوق‌العاده مهم هستند، به راحتی می‌توان فهمید که چگونه مبارزه می‌تواند گاهی اوقات ناامیدکننده شود و بازیکن را مجبور کند در حالت دفاعی منتظر دفع حمله بی‌نقص بماند یا با علم به اینکه آسیب اجتناب‌ناپذیری متحمل خواهد شد، بی‌مقدمه حمله کند. 

این مشکل همچنین بر کمبوهای پیشرفته تأثیر می‌گذارد که اجرای آنها نسبت به کمبوهای پایه بیشتر طول می‌کشد و این رقص‌های مرگ را صرف نظر از اثربخشی آنها از نظر آسیب وارده، بسیار کم‌ارزش‌تر می‌کند. تصادفی نیست که امتیازهای مهارتی که با شکست دادن دشمنان به دست می‌آید، در درجه اول صرف قدرت‌ها و ارتقاء سلامتی می‌شود که مزایای بسیار مفیدتری نسبت به کمبوهای حمله اضافی دارند.

همچنین باید حضور آبرامِ خوب و قدیمی را در نظر بگیریم که دقیقاً مانند آترئوس در میدان نبرد رفتار می‌کند: او یک دکمه اختصاصی دارد که وقتی فشرده می‌شود، اهداف را با اثراتی که بر اساس قدرت‌های باز شده متفاوت است، برق می‌گیرد. در مراحل بعدی ماجراجویی، محقق بیشتر مشارکت می‌کند و به عنوان مثال، می‌تواند دشمنان را بگیرد تا به رین اجازه دهد با یک ضربه نهایی وحشیانه کار آنها را تمام کند. ما همچنین از تنوع بیشتر در دشمنان و غول‌ها قدردانی می‌کردیم، با توجه به اینکه در هر دو مورد شما معمولاً با حریفان یکسانی روبرو می‌شوید و چند مبارزه غول وجود دارد که حتی دو یا سه بار تکرار می‌شوند.

معماها عالی هستند

نکته برجسته این محصول، معماها هستند. به طرز شگفت‌آوری، این جنبه از Echoes of the End نه تنها موفق است، بلکه با دقت تا کوچکترین جزئیات ساخته شده است. منظور ما این است که تقریباً هر معمایی که به بازیکن ارائه می‌شود، سطح کاملی از پیچیدگی را ارائه می‌دهد.

 حل هر چالش نیاز به تلاش دارد، اما هیچ چیز بیش از حد دشواری وجود ندارد که شما را ساعت‌ها به دنبال راه حل به صفحه خیره کند. علاوه بر این، با پیروی از فلسفه عناوین قدیمی، Echoes of the End در هر فصل مکانیک‌های جدیدی را معرفی می‌کند (در مجموع ۱۰ فصل وجود دارد که هر کدام حدود یک ساعت طول می‌کشد) و معماها را تازه و جالب نگه می‌دارد.

در حالی که توسعه‌دهندگان تصمیم گرفته‌اند از بسیاری جهات از God of War PC الهام بگیرند، مراقب بوده‌اند که ارائه آزاردهنده توصیه‌های ناخواسته از همراه را از فصل‌های بعدی به ارث نبرند. در این مورد، آبرام ساکت و خوب باقی می‌ماند و این به بازیکن بستگی دارد که تصمیم بگیرد دکمه‌ای را برای دریافت راهنمایی فشار دهد یا خیر.

 ما هم از این انتخاب و هم از اجرای هوشمندانه این پویایی قدردانی کردیم، با توجه به اینکه راهنمایی‌های اولیه بسیار مبهم هستند و تنها پس از چندین بار فشار دادن دکمه آشکار می‌شوند. ما همچنین واقعاً از بخش‌های پلتفرمینگ لذت بردیم که ناگزیر اغلب با معماها در هم می‌آمیزند. رین می‌تواند پرش‌های دوتایی، جاخالی‌های هوایی و سایر حرکات ویژه را که در طول داستان باز می‌شوند انجام دهد و گزینه‌های حرکتی ارائه شده را گسترش دهد. 

تنها نکته منفی انیمیشن‌ها هستند که بخش‌هایی مانند بالا رفتن را از نظر بصری کمتر جذاب می‌کنند، حتی اگر بازی کردن آنها سرگرم‌کننده باشد. با وجود خطی بودن بازی، اسرار زیادی نیز در سراسر بازی پراکنده شده‌اند که می‌توانند صندوق‌هایی را آشکار کنند که مطالب مرتبط با افسانه‌ها یا افزایش دائمی مانا و سلامتی را فراهم می‌کنند (آیا این شما را به یاد چیزی می‌اندازد؟). همچنین به حضور غیرمعمول بخش‌های متعدد سراشیبی اشاره می‌کنیم، احتمالاً اشتیاق پنهان طراحان بازی که ده‌ها مورد از آنها را بین فصل‌ها قرار داده‌اند، شاید کمی زیاده‌روی کرده‌اند.

یک نمایش نیمه‌کاره

یکی دیگر از نقاط قوت Echoes of the End گرافیک آن است. این بازی بی‌نقص از موتور Unreal Engine 5 استفاده می‌کند و محیط‌هایی را زنده می‌کند که فانتزی و مناظر نفس‌گیر ایسلندی را با هم ترکیب می‌کنند، که همگی دیدنی هستند. شما بارها و بارها از دیدن ویرانه‌های باستانی، مناظر طبیعی یا روستاهایی که توسط شعله‌های آتش ویران شده‌اند، که همگی واقعاً باشکوه هستند، بی‌کلام خواهید ماند.

 همین امر در مورد مدل‌های شخصیت اصلی نیز صدق می‌کند، که با دقت تا کوچکترین جزئیات ساخته شده‌اند، مانند پارچه کت آبرام، که مواد آن فوق‌العاده خوب رندر شده‌اند. در نهایت، اگر با بالاترین تنظیمات گرافیکی بازی کنید، بازی بارها و بارها شما را شگفت‌زده خواهد کرد.

متأسفانه، گرافیک بازی توجه بسیار بیشتری نسبت به جنبه‌های فنی کلی دریافت می‌کند. ما قبلاً چندین بار به انیمیشن‌های وحشتناک اشاره کرده‌ایم، اما می‌توانیم به اشکالاتی که هوش مصنوعی همراه را دیوانه می‌کنند یا مینی فریزها (کاملاً بی‌ربط به تنظیمات گرافیکی) که در طول داستان ما را آزار می‌دهند و گاهی اوقات مانع از پرش در زمان مناسب می‌شوند نیز اشاره کنیم. در نهایت، صداگذاری انگلیسی عالی است و فقط زیرنویس ایتالیایی موجود است.

جمع بندی

Echoes of the End تنها در نیمه راه موفق است. این بازی دارای ویژگی‌های فنی چشمگیر و کیفیتی از معماها است که به ندرت در یک بازی اکشن ماجراجویی یافت می‌شود. در حالی که بازی کردن آن لذت‌بخش است، محصول Myrkur Games از تعدادی مشکل رنج می‌برد، مانند سیستم مبارزه نسبتاً خام و به طور کلی، یک داستان نسبتاً مشتق شده. به طور خلاصه، اگر تیم توسعه به اندازه کافی شجاع بود که چند ماه دیگر برای رفع نقص‌ها وقت بگذارد، احتمالاً در مورد محصولی با کیفیت کاملاً متفاوت صحبت می‌کردیم.

Echoes of the End عنوانی است که بر تضادها استوار است: جاه‌طلبانه اما ناقص، از نظر فنی نامشخص اما از نظر هنری الهام گرفته، خطی اما غنی شده با مکانیک‌های جالب. این نوع بازی است که همه از آن استقبال نمی‌کنند: کسانی که به دنبال یک تجربه بدون باگ هستند که در هر جزئیات اصلاح شده باشد، ممکن است آن را ناامیدکننده بیابند، در حالی که کسانی که مایل به چشم‌پوشی از چند نقص در ازای فضا و شخصیت هستند، آن را یک تجربه قابل توجه خواهند یافت.

نقاط قوت

موسیقی متن قوی
مناظر خیره کننده
مبارزات نسبتاً خوب انجام شده
کات‌سین‌ها
از نظر هنری دلپذیر
 گیم‌پلی متنوع است و اکشن و معماها را با هم ترکیب می‌کند.

نقاط ضعف

کتابخانه حیوانات خیلی کوچک
بسیار تکراری
گیم‌پلی بیش از حد روی معماها متمرکز است
شخصیت‌ها فاقد کاریزما هستند
از نظر فنی سوال برانگیز
 داستان پیش پا افتاده است

تحلیل فنی بازی Echoes Of The End PC

ماه گذشته، شرکت دیپ سیلور (Deep Silver) یک بازی اکشن-ماجراجویی سوم شخص جدید به نام Echos of the End منتشر کرد. Echoes of the End با موتور Unreal Engine 5 ساخته شده است، بنابراین اکنون زمان آن رسیده است که آن را بنچمارک کنیم و عملکرد آن را روی کامپیوتر شخصی بررسی کنیم.

برای بنچمارک‌های ما، من از یک پردازنده AMD Ryzen 9 7950X3D، 32 گیگابایت رم DDR5 با فرکانس 6000 مگاهرتز، کارت‌های گرافیک Radeon RX 6900XT، RX 7900XTX، RX 9070XT شرکت AMD و همچنین RTX 2080Ti، RTX 3080، RTX 4090، RTX 5080 و RTX 5090 شرکت NVIDIA استفاده کردم. من همچنین از ویندوز 10 نسخه 64 بیتی، درایورهای GeForce 581.15 و Radeon Adrenalin Edition 25.8.1 استفاده کردم.

Echoes of the End ابزار بنچمارک داخلی ندارد. بنابراین، برای بنچمارک‌های ما، از این قسمت استفاده کردم. به نظر می‌رسد این یکی از سخت‌ترین بخش‌های بازی در اوایل آن باشد. توجه داشته باشید که بخش‌های دیگر عملکرد بسیار بهتری نسبت به این دارند. می‌توانید این را به وضوح در تصاویر انتهای مقاله مشاهده کنید (که در آن‌ها RTX 5090 می‌تواند نرخ فریم را در وضوح 4K طبیعی به بیش از 60 فریم بر ثانیه برساند). بنابراین، این تست‌های استرس را در نظر بگیرید.

در تنظیمات 1080p/Ultra، تنها پردازنده‌های گرافیکی که می‌توانند نرخ فریم را به بیش از 60 فریم بر ثانیه برسانند، NVIDIA RTX 4090 و RTX 5090 هستند. باز هم، این یکی از بدترین بخش‌هایی است که در بازی پیدا خواهید کرد. بنابراین، حتماً این را در نظر داشته باشید. بقیه بازی بهتر اجرا می‌شود، بنابراین این یک "آشفتگی بهینه‌سازی نشده" نیست.

در وضوح 1440p/Ultra، NVIDIA RTX 5090 قادر به ارائه نرخ فریم بیش از 60 فریم بر ثانیه است. در مورد وضوح 4K طبیعی/Ultra، هیچ پردازنده گرافیکی وجود ندارد که بتواند تست استرس ما را در 60 فریم بر ثانیه اجرا کند.

متأسفانه، بازی نمی‌تواند با تنظیمات گرافیکی درون بازی به خوبی سازگار شود. با پایین آوردن تنظیمات به High، شاهد افزایش عملکرد ۲۴ تا ۳۳ درصدی در سلامت هستیم. تنظیمات Medium فقط ۸ تا ۱۳ درصد افزایش عملکرد اضافی به همراه دارند. تنظیمات Low نیز به نظر می‌رسد مشابه تنظیمات Medium اجرا می‌شوند.

همانطور که گفتم، خبر خوب این است که بیشتر بازی بهتر از ناحیه بنچمارکی که آزمایش کردیم اجرا می‌شود. می‌دانم که برخی افراد از این نتایج بنچمارک برای تحمیل نظرات خود استفاده می‌کنند. به عنوان مثال، کسانی که از UE5 متنفرند، احتمالاً بدون توجه به اینکه این سخت‌ترین بخش بازی برای اجرا است، به نمودارها اشاره می‌کنند. با این حال، ما نحوه بنچمارک بازی‌ها را تغییر نخواهیم داد. ما همیشه ترجیح می‌دهیم که سخت‌ترین مناطق را بنچمارک کنیم.

همچنین شایان ذکر است که Myrkur Games به لکنت‌های وحشتناک بازی رسیدگی کرده است. هنوز برخی لکنت‌های جزئی در پیمایش وجود دارد. با این حال، بازی دیگر لکنت‌های بسیار طولانی که قبلاً به آنها اشاره کردیم را ندارد. بنابراین، به خاطر رفع آنها باید به آنها تبریک گفت.

Echoes of the End یکی دیگر از بازی‌های کم‌هزینه‌ای است که فراتر از وزن خود عمل می‌کند. این بیشتر به خاطر UE5 است. از نظر گرافیکی، این یک بازی فوق‌العاده است. نورپردازی به طور مداوم عالی به نظر می‌رسد و محیط‌ها شگفت‌انگیز به نظر می‌رسند. چند مشکل انیمیشنی اینجا و آنجا وجود دارد، اما برای استودیوی کوچکی مانند Myrkur Games غیرممکن بود که بدون UE5 بازی‌ای بسازد که به این خوبی به نظر برسد. هر چقدر هم که بخواهید از آن متنفر باشید، اما دلیلی وجود دارد که استودیوهای بیشتری UE5 را به جای سایر موتورها انتخاب می‌کنند.

در مجموع، Echoes of the End کمی بهتر از سایر بازی‌های UE5 اجرا می‌شود. در بسیاری از زمینه‌ها، یک NVIDIA RTX 5090 می‌تواند نرخ فریم را در Native 4K/Ultra به بیش از 60FPS برساند. با این حال، همانطور که معیارهای ما نشان می‌دهد، ممکن است مناطقی را پیدا کنید که واقعاً، واقعاً طاقت‌فرسا باشند. متأسفانه، تنها راه بهبود عملکرد از طریق ارتقاء دهنده‌ها است. حداقل بازی از NVIDIA DLSS 4 و AMD FSR 3.1 پشتیبانی می‌کند. همچنین لکنت‌های جزئی در پیمایش وجود دارد. با این حال، آنها به بدی آنهایی که در Oblivion Remastered دیدم نیستند.